Jelle is zeven. Zijn mama is al enkele keren in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen. Op die momenten zorgde papa voor hem. Enkele maanden geleden is papa verdwenen. Er kwamen schuldeisers aan de deur en de druk werd voor hem te groot.
Jelle tracht zijn mama te helpen maar die wordt boos en vindt hem een bemoeial. De problemen stapelen zich op. Mama gaat eronder door. Ze wil zich laten opnemen en vraagt hulp voor Jelle. De maatschappelijk werker van de sociale dienst trekt aan de alarmbel en neemt contact op met de consulente van het Comité voor Bijzondere Jeugdzorg. Die wil tijd om alles uit te zoeken en denkt aanvankelijk aan een korte opvangperiode. Gaandeweg merkt ze dat een vlugge terugkeer naar huis niet aangewezen is. Jelle blijkt te spijbelen en stelt soms ernstig agressief gedrag... Hij zou tot rust kunnen komen in een pleeggezin. Papa en mama kunnen dan de tijd nemen om wat klaarheid in hun situatie te brengen.
De meeste situaties die bij Open Thuis Jeugd worden aangemeld zijn problematische opvoedingssituaties. Regelmatig komen er ook vragen voor kinderen met een handicap. Uiteraard moeten pleeggezinnen die deze opvang willen bieden hier uitdrukkelijk op gescreend worden. Af en toe vragen ouders op vrijwillige basis een pleeggezin voor hun kind met een handicap.
De ouders van een pleegkind hebben in eerste instantie het beste voor met hun kind. Ze missen soms de vaardigheden die nodig zijn voor een goede opvoeding. Dat komt door hun eigen negatieve levenservaringen en moeilijke levensomstandigheden. Een kind kan de gevolgen dragen van deze omstandigheden en extreem verwend worden of periodes van verwaarlozing of mishandeling meemaken.
Als daar nog problemen bijkomen zoals ziekte, verslaving, handicap, overlijden of scheiding van ouders kan dat teveel worden. Uiteraard hebben dergelijke gebeurtenissen een invloed op het gedrag van een kind (bij voorbeeld vlug huilen, ongehoorzaam zijn, bij iedereen op schoot kruipen, stelen, overdreven snoepen). In enkele situaties is dit de aanleiding voor pleegzorg.